Duitsland

Country |
Active in |

Duitsland

Het Duitse voetbalelftal, oftewel die Mannschaft, kent binnen het Europese landenvoetbal zijn gelijke niet. De Duitsers wonnen driemaal het Europees kampioenschap voetbal en stonden op dat toernooi zesmaal in de finale. Ook werd Duitsland viermaal wereldkampioen en speelde het land acht keer de WK-finale.

Read more
Standings per competition
Standings
Form
Played
W | D | L
F / A
Difference
Points
Upcoming games
Date
Time
Competition
Stats
Played games
Date
Score
Competition
Stats
Selection
Most Cards
Yellow Cards
Red Cards
Topscorers
Games
Goals
Active in
About the stadium
Location

Capacity: Address:

Duitsland

Duitsland: Het succesvolste voetballand van Europa

Het Duitse voetbalelftal, oftewel die Mannschaft, kent binnen het Europese landenvoetbal zijn gelijke niet. De Duitsers wonnen driemaal het Europees kampioenschap voetbal en stonden op dat toernooi zesmaal in de finale. Ook werd Duitsland viermaal wereldkampioen en speelde het land acht keer de WK-finale.

Van Duitslands eerste interland tot de eerste prijs

In 1900 werd de Duitse voetbalbond opgericht, de Deutscher Fußball-Bund (DFB). Erg professioneel ging het er nog niet aan toe en er was ook een gebrek aan geld om daadwerkelijk interlands op touw te zetten. Zo kon het gebeuren dat de eerste officiële interland pas in april 1908 plaatsvond.

Olympisch voetbaltoernooi

Het WK of EK bestonden in die tijd nog niet, wel was er het Olympische voetbaltoernooi. Die Mannschaft was voor het eerst op de Zomerspelen present in 1912, maar in het Zweedse Stockholm was de Olympische droom na het duel tegen Oostenrijk al over: 1-5. In 1916 waren de Zomerspelen gepland in Berlijn. Tot een thuisoptreden kwam het niet voor het Duitse elftal, want vanwege de Eerste Wereldoorlog werden de Spelen geschrapt.

Vanwege de rol van Duitsland in de WOI waren in de jaren 20 weinig landen bereid om te voetballen tegen de Duitsers. In 1928 was het land wel welkom op de Zomerspelen te Amsterdam, waar Uruguay in de kwartfinale te sterk bleek. In dat Zuid-Amerikaanse land werd in 1930 het eerste Wereldkampioenschap voetbal georganiseerd. Duitsland liet vanwege de afstand verstek gaan.

Pas later dat decennium, in de tijd van Nazi-Duitsland, zou het Duitse elftal echt een rol van betekenis gaan spelen. In 1934 werd de halve finale bereikt op het WK in Italië en in de troostfinale tegen Oostenrijk werd het brons veroverd. De Olympische Spelen van 1936 in eigen land werden echter een flop: Noorwegen stond in de kwartfinale onder het toeziend oog van Adolf Hitler in de weg.

Duitsland na de Tweede Wereldoorlog

In 1940 werd de DFB ontbonden en in 1950 kreeg de Bondsrepubliek (West-Duitsland) toestemming van de FIFA om de bond opnieuw op te richten. Wederom onthielden de meeste landen zich van sportieve betrekkingen met het land, waardoor Duitsland voor oefenduels zich alleen kon richten tot buurland Zwitserland. Ook werd het WK van 1950 in Brazilië misgelopen.

Maar gaandeweg dat decennium ontstond dan eindelijk de voetbalmachine die in elk decennium wel minstens één en dikwijls meer grote finales zou spelen. Die zegereeks begon in 1954, op het Wereldkampioenschap te Zwitserland. West-Duitsland had na de groepsfase nog een play-off tegen Turkije nodig, maar was daarna helemaal los. Joegoslavië, Oostenrijk en vervolgens het onklopbaar geachte Hongarije werden aan de zegekar gebonden, nadat de 0-2 achterstand werd omgebogen tot 3-2. Het voelde voor Duitsland na dit ‘wonder van Bern’ alsof alle ellende van de vorige decennia eindelijk afgeschud kon worden.

De enorm gevulde prijzenkast van die Mannschaft

Vanaf dat gouden WK in 1954 zou Duitsland op alle wereldkampioenschappen present zijn en ook steevast minstens de groepsfase overleven. Aan die reeks kwam pas op het WK 2018 te Rusland een einde. De consistentie van Duitsland is verbluffend: vierde in 1958, kwartfinalist in 1962, tweede in 1966, derde in 1970, winnaar in 1974, achtste finale in 1978, tweede in 1982, tweede in 1986, winnaar in 1990, kwartfinalist in 1994, kwartfinalist in 1998, tweede in 2002, derde in 2006, derde in 2010, winnaar in 2014.

Na het WK van 2018 had Duitsland liefst dertien maal minstens de halve finale op het mondiale voetbalfestijn behaald – wereldwijd de beste score. Op het EK verscheen Duitsland in 1972 voor het eerst, nadat het de drie eerdere edities om diverse redenen had gemist. Maar toen Duitsland eenmaal zijn stempel ding drukken op het continentale toernooi, was er geen houden meer aan. Winnaar in 1972, tweede in 1976, winnaar in 1980, halve finalist in 1988, tweede in 1992, winnaar in 1996, tweede in 2008, halve finalist in 2012, halve finalist in 2016.

Met vier mondiale titels, drie Europese trofeeën, vier verloren WK-finales en drie verloren EK-finales hoeft Duitsland in discussies over wat het beste voetballand ter wereld is alleen rekening te houden met Brazilië.

De bekendste spelers van Duitsland

Eigenlijk is er geen beginnen aan om de vele Duitse voetballegendes de spotlights te geven die ze verdienen. Als we ons beperken tot een handjevol mag Lothar Matthäus niet ontbreken. Der Lothar heeft is recordhouder met 150 interlands en met 25 WK-duels is hij ook op dat punt maatgevend. De topscorer aller tijden op het WK is eveneens een Duitser: Miroslav Klose.

Een paar spelers eindigden in de top drie van FIFA’s verkiezing van speler van het jaar. Het betreft naast Matthäus, winnaar in 1991, Thomas Häßler, Jürgen Klinsmann plus de keepers Oliver Kahn en Manuel Neuer.

Vrouwenvoetbal in Duitsland

Ook bij de vrouwen is Duitsland ongekend succesvol, met als meest in het oog springende zegereeks de acht Europese titels in negen deelnames van 1989 tot en met 2013. Die Nationalelf werden ook tweemaal wereldkampioen (2003 en 2007) en stonden in 1995 in de eindstrijd.

Duitsland op de FIFA-ranking

Op de in 1993 begonnen FIFA-ranking eindigt Duitsland het jaar regelmatig in de top. Eind 1993 stond die Mannschaft aan de top en dat werd herhaald in 2014 en 2017. In 2018, door een ongelukkig WK, viel Duitsland terug naar plek achttien. Ondanks de onvoorspelbare aard van sport is het toch zo goed als zeker dat Duitsland zijn rechtmatige plek aan de top weer opeist.